GİRİŞ VE PİYASA DURUMU

Giresun’da fındık hasadının sona ermesinin ardından serbest piyasada fiyatlar 190 lira seviyelerine kadar geriledi. Fındık sanayicisi ve iş adamı Mustafa Demirci, Türkiye’nin yüksek üretim maliyetleri nedeniyle başta Şili, ABD, Gürcistan ve Azerbaycan olmak üzere daha düşük maliyetle üretim yapan ülkeler karşısında fındıkta rekabet gücünün zayıfladığını söyledi. Demirci, ihracatın artırılması, üretim maliyetlerinin düşürülmesi ve üreticinin yüksek finansman maliyetlerinden korunması gerektiğini belirtti.

TMO VE SERBEST PİYASA ARASINDAKİ FARK

Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO) 50 randıman esasına göre Levant kalite fındığı 250, Giresun kalite fındığı ise 255 liradan alırken, serbest piyasada fiyatların bunun oldukça altında seyretmesi üreticinin yanı sıra sanayici ve ihracatçıların da gündeminde. Giresun kalite fındığın serbest piyasada 200-205 lira, Levant kalite fındığın ise 175-185 lira aralığında işlem gördüğünü ifade eden iş insanı Mustafa Demirci, Giresun kalite fındığın sahip olduğu yağ oranı ve aromasının fiyat açısından avantaj sağladığını söyledi. Geçen yıl TMO alım fiyatının 200 lira olmasına rağmen serbest piyasada fındığın 275 liraya kadar yükseldiğini hatırlatan Demirci, geçen yıl oluşan yüksek fiyatların bu yıl üreticide benzer bir beklenti oluşturduğunu belirtti.

KÜRESEL RAKİPLER VE ÜRETİM ARTIŞI

Fındıkta yaşanan fiyat hareketlerinin yalnızca iç piyasadaki arz-talep dengesiyle açıklanamayacağını ifade eden Demirci, Türkiye’nin uluslararası pazardaki rekabet gücüne dikkat çekerek, "Türkiye’de üretim maliyetleri yüksek. Şili, ABD, Gürcistan ve Azerbaycan gibi ülkeler daha düşük maliyetlerle üretim yapabiliyor ve bu ülkeler dünya fındık pazarındaki üretimlerini artırmaktadır. Şili’de yaklaşık 15 yıl önce fındık üretimi bulunmazken, bugün 115 bin ton seviyesine ulaştı. Şili’nin 2030 yılı için yaklaşık üretim hedefi ise, 200 bin ton seviyelerindedir. ABD de 15 yıl önce 30 bin ton olan üretimini 150 bin ton seviyesine çıkardı ve 2030 yılı için 250 bin ton üretim hedefi bulunmaktadır" dedi.

PAZAR PAYI VE MALİYET BASKISI

Düşük üretim maliyetinin uluslararası pazarda önemli bir avantaj sağladığını dile getiren Demirci, "Rakip ülkelerin Türk fındığına göre daha düşük fiyatlarla ürün sunması Türkiye’nin pazar payı açısından risk oluşturmaktadır. Türkiye’nin fındık üretiminde verimliliği artırması, girdi maliyetlerini düşürmesi ve üreticinin maliyetlerini dikkate alan sürdürülebilir bir üretim politikası oluşturması gerekmektedir. Türkiye’nin bu yıl açıkladığı fındık fiyatı dolar bazında tarihinin en yüksek seviyelerinden biri olmasına rağmen üreticilerin yüksek maliyetler nedeniyle bu rakamı yeterli görmediğini görüyoruz. Üreticinin elde ettiği gelirin önemli bölümü artan girdi ve işçilik maliyetlerine gitmektedir" diye konuştu.

İHRACAT VE FİNANSMAN MALİYETLERİ

Türkiye’nin fındık ihracatındaki gerilemenin de piyasadaki fiyat hareketlerinde etkili olduğunu ileri süren Demirci, "Önceki yıllarda 340-350 bin ton seviyelerine ulaşan iç fındık ihracatı geçen yıl yaklaşık 198-200 bin ton seviyesinde kaldı. İhracat miktarındaki düşüş Türkiye’de üretilen fındığın dış pazardaki talebi açısından dikkate alınması gereken bir göstergedir. Fındık sektörünün geleceği açısından üretim maliyetleri aşağı çekilmesi, verim ve kalite kayıplarının önlenmesi, ihracat pazarlarının genişletilmesi ve finansmana erişim maliyetlerinin azaltılması gerekmektedir" şeklinde konuştu. Fındık alımı yapan sanayici ve ihracatçıların yüksek faiz oranları nedeniyle zorlandığını belirten Demirci, yüzde 50-60 faizlerle bankadan kredi çekerek fındık alan sanayicinin bu maliyeti ürün fiyatına yansıtmak zorunda kaldığını ifade etti.

ESKİ STOKLAR VE PİYASA ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

TMO’nun alımlarına devam ettiğini ancak nakit ihtiyacı olan üreticilerin serbest piyasayı tercih ettiğini belirten Demirci, bu yılki yüksek rekoltenin yanı sıra geçen yıldan devreden yaklaşık 200 bin tonluk eski fındık stoğunun da piyasada arz fazlası yaratarak fiyatlar üzerinde baskı oluşturduğunu sözlerine ekledi.